hero-piuஇது வலி மிகுந்த மாதம். மாவீரர்கள் நினைவு சுமக்கும் மாதம். எல்லா நாட்களையும் போல் இந்த நாட்களை சாதாரணமாகக் கடந்து செல்வது கடினம். அத்தோடு சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளுக்கு எதாவது எதிர்வினையை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்ற உந்துதலை இந்த வலி மிகுந்த நாட்கள் உருவாக்கிவிடுகின்றன..

 

மே 18 இற்கு பிறகு இப்படி எதிர்வினையை பதிவு செய்வதற்கு எண்ணற்ற விடயங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் எல்லாவற்றையும் பதிவு செய்ய முடியாத சூழல். வரலாற்றை விழுங்கியபடி இரகசியங்களை மனத்தின் ஆழத்தில் புதைத்துவிட்டு உலா வருவது போன்ற இம்சை அதை அனுபவிப்பவர்களுக்குத்தான் புரியும்.
இருந்தாலும் சிலவற்றை போட்டுடைத்துவிட வேண்டும் என்ற துணிச்சலை இந்த வலி மிகுந்த நாட்கள் தந்துவிடுகின்றன.

 

அப்படியான 2 விடயங்களை இங்கு பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

 

01. ஈழத்தின் முதல் தமிழ் பெண் விமானி என்று ஒரு சகோதரியின் பெயர் சமகாலத்தில் பேசப்படுகிறது. அந்த சகோதரிக்கு வாழ்த்துக்கள். ஆனால் இதற்கும் முன்பு “சிலர்” இருந்தார்கள் என்ற உண்மையை இங்கு பதிவு செய்கிறேன். கட்டாயம் அது பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். ஏனென்றால் அந்த உண்மையின் பின்னணியில் ஒரு இனத்தின் – தேசத்தின் வரலாறு புதைந்து போயுள்ளது.

 

ஆண் பேராளிகளுக்கு இணையாக -ஏன் ஒரு படி அதிகமாகவே அனைத்து துறைகளிலும் சாதித்த பெண் போராளிகள் ‘காற்றிலேறி விண்ணையும் சாடினார்கள்’. தமிழீழ வான்பரப்பை ஊடறுத்து அவர்கள் மேலெழுந்தபோது அது இனத்தின் விடுதலையாக மட்டுமல்ல பெண் விடுதலையின் அதியுச்ச நிகழ்வாகவே அது இருந்தது. தமிழீழத் தாய் பூரித்து போன தருணம் அது.

 

இந்த வரலாறு இப்போது மறைக்கப்படலாம். ஆனால் வரலாற்றில் மறைக்கக் கூடாது. மறக்கவும் கூடாது.

 

02. ஆயதப் பேராட்டம் என்பது இனி சாத்தியமில்லை என்ற ஒரு கருத்துருவாக்கம் ஆழமாக தமிழ்ப் பொது புத்தியில் திணிக்கப்பட்டிருந்த வேளையில் சில வருடங்களுக்குமுன்பு திவ்வியன், கோபி, அப்பன் என்ற 3 போராளிகள் துணிச்சலுடன் களம் புகுந்தார்கள்.

 

இந்த நகர்வை இன்னும் விரித்து விளக்கம் செய்வது சிங்களத்தின் போலி விசம பரப்புரைக்கு நாமே இடம் கொடுத்ததாகிவிடும். எனவே வரலாறுதான் அதை பதிவு செய்ய வேண்டும். ஆனால் அவர்களது அர்ப்பணிப்பும் தியாகமும் வீரமும் செறிந்த அந்த நகர்வு மே 18 இற்கு பிறகான விடுதலைப்போராட்ட வரலாற்றில் முதல் வித்துக்களாக வரலாறு அதைப் பதிவு செய்கிறது.

 

எனவே இந்த மாவீரர் நாளிலாவது அவர்களுக்கு தமிழர்கள் அகவணக்கம் செலுத்த வேண்டும். அது நம் கடமை மட்டுமல்ல அதற்கு வரலாற்றில் சில பெறுமதியான விளைவுகளும் இருக்கின்றன..
நீங்கள் அகவணக்கம் செலுத்துங்கள். மீதி என்னவென்பதை வரலாறு பதிவு செய்யும்.