theeleஎரியும் அனலில்

தேகத்தை உருக்கி

உயிரால் பெருங்கனவை எழுதிய

ஒரு பறவை

அலைகிறது தீராத் தாகத்தில்

 
ஒரு சொட்டு நீரில் உறைந்த

நிராகரிக்கப்பட்ட ஆகுதி

வேள்வித் தீயென மூழ்கிறது

 
சுருள மறுத்த குரல்
அலைகளின் நடுவில் உருகிய ஒளி

உறங்கமற்ற விழியில் பெருந்தீ

இறுதிப் புன்னகையில்

உடைந்தது அசோகச் சக்கரம்

 
எந்தப் பெருமழையாலும்

தணிக்க முடியாத அனலை

இன்னமும் சுமந்து திரிபவனுக்காய்

ஒருநாள்

எழுமொரு நினைவுதூபி

வந்தமரும் ஒரு பறவை

நிறைந்திருக்கும் பூக்கள்
தணியும் அவன் பசி.

 

 
தீபச்செல்வன்

 
25.09.2015