தமிழர்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ள வன் துயரங்கள் ஊடாக பயணித்த காலம் ஐந்தாண்டுகளைக் கடக்கின்றது. முள்ளிவாய்க்காலில் மூர்ச்சையாகிப் போனவர்களுக்கு எந்தப் பெறுமதியையும் தராத உலகம் நம்மை வெறுங்கையோடு பார்த்துக் கொண்டு மட்டும் இருக்கின்றது.

இந்த அலைந்துலைவு வாழ்க்கைப் பாகத்தில் நம்மிடம் எஞ்சியிருப்பதெல்லாம் எம் மீது திணிக்கப்பட்ட வன் கொடுமைகளின் நினைவுகள் மட்டும்தான். முள்ளிவாய்க்கால் பறித்துக் கொண்டவைகளிலிருந்து மிச்சமாய் இருக்கும் அந்த நினைவுகளையாவது நாம் இறுகப் பற்றிக் கொள்ள முயற்சிக்கின்றோம். இழந்தவைகளும் அதன் துயர வலிகளும் அந்த நினைவுகளால் ஒத்தடம் பெறுவதை உணர்கின்றோம்.

warcrime4333
ஆறாத வடுவாகி நிற்கும் முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலை 40 ஆயிரம் தமிழ் உயிர்களைத் திண்றதாக ஐ.நா சொல்கின்றது. எனினும் களத்தில் நின்ற தமிழர்களுக்குத்தான் தெரியும் இன்னும் எத்தனை ஆயிரம் கொலைகள் சமநேரத்தில் நிகழ்ந்தவை என்று.

தாயின் கருவில் இருந்த சிசு தொடக்கம் நாளை கட்டையேறத் தயாராயிருந்த மூத்தோர் வரைக்கும் கண் மூடித்தனமாகக் கொன்றொழித்தவர்கள் வெற்றியைக் கொண்டாடுகையில் நாம் ஒன்று கூடி ஒரு துளி கண்ணீரைக் காணிக்கையாக்கும் வழிவகையின்றி நிற்கின்றோம்.

இந்தக் காயங்களை சொற்களுக்குள் அடக்கி விட முடியாது. நம் அவலத்திற்கு மொழியில்லை. அதனால் தான் அது இன்னமும் மௌனித்தே கிடக்கின்றது.

இந்த நாள்களில் நம்மிடம் இருக்கும் துயர் வலிமை பெற வேண்டும். முள்ளிவாய்க்கால் தந்த துயர நினைவுகளை நினந்துருகுதல் அந்த வலிமையைத் தரும் கணங்களாக இருக்கும்.

மே 18 இல் முள்ளிவாய்க்காலில் மரணித்த அனைத்து மக்களின் மரணப் பெறுமதியையும் கனதியாக்குங்கள். எனவே அன்றைய தினத்தை கரிநாளாகக் கடைப் பிடிப்போம். அதற்காக உங்கள் வீடுகளில் மே 18 ஆம் திகதி மாலை 6.10 மணிக்கு ஈகைச் சுடரேற்றுங்கள். அந்தக் குறுகிய வன்முறை வெளியில் தம்மை ஆகுதியாக்கிக் கொண்டவர்களுக்காக ஒரு நிமிட அக வணக்கத்தைச் செலுத்துங்கள். இந்த நாள்களில் மௌனித்த அந்த ஆன்மாக்கள் மேன்மை பெறட்டும். அவை நமக்கு வலிமை தரட்டும்

தாயகத்திலிருந்து 18 மே இயக்கம் .