water78ஆட்சி மாற்றம் எமது விடுதலையை பின்னடையச் செய்யும் என்பது தெரிந்த விடயம்தான்..ஆனால் அது எதிர்ப்பு அரசியலுக்கு எமக்குள்ளிருந்தே பெரும் எதிர்ப்பாக முகிழும் என்பது எதிர்பார்க்காத ஒன்றுதான்..

 

ஆட்சி மாற்றத்திற்கு பின்னான களம் மற்றும் புலத்து போராட்டங்களை தமிழ் அரசியல்வாதிகளும் அமைப்புக்களும் கண்டபாட்டிற்கு விமர்சிக்க முற்படுவது நல்ல அறிகுறி அல்ல.

 

அண்மைய மைத்ரியின் பிரித்தானிய வருகைக்கு எதிரான போராட்டம், மோடியின் இன்றைய வருகைக்கான எதிர்வினைகளை குறுக்கிப் பார்க்க அல்லது திசை திருப்ப நமக்குள்ளேயே ஆட்கள் இருப்பது வேதனை.

 

இணக்க, அடிபணிவு, ஒப்படைவு, சரணாகதி அரசியல் செய்ய களத்திலும் புலத்திலும் இவ்வளவு அமைப்புக்கள், கட்சிகள் இருக்கும் போது எதிர்ப்பு அரசியல் செய்ய ஒரு சிலராவது வேண்டாமா?

 

இனப்படுகொலையை போர்க்குற்றம் என்று சொல்வதை கேள்வி கேட்க ஆள் வேண்டாமா?

 

அதையும் செய்தவனே விசாரிக்க வேண்டும் என்று சொல்பவனை கேள்வி கேட்க ஆள் வேண்டாமா?

 

இனக்கொலையாளிகளையும் இனத்தை பாதுகாக்க போராடியவர்களையும் ஒரே தட்டில் வைத்து மதிப்பிடுவதை கேள்வி கேட்க ஆள் வேண்டாமா?

 

இப்படி ஆயிரம் கேள்விகளை அமெரிக்காவிடம் , இந்தியாவிடம், ஐநாவிடம் கேட்க வேண்டியிருக்கிறது.

 

இவை எல்லாவற்றையும் விட முக்கியம். ஓத்தோடுபவர்களையும் தாண்டி தமிழ் இனத்திற்கு எதிரான எந்த செயற்பாடுகளையும் எதிர்த்தோம் என்ற வரலாறும் எதிர்ப்போம் என்ற அனைத்துலகத்திற்கான செய்தியும் இங்கு முக்கியம்…

 

அதுதான் விடுதலையின் அடிப்படை பேரம்பேசும் வல்லமையின் அடித்தளம். அதை விடுத்து அடிபணிந்து போய் பின்னால் இழுபடுவது அல்ல.

 

எதிர்ப்பு அரசியல் போராட்டங்களை களத்திலும், புலத்திலும், தமிழகத்திலும் மாணவர்களும் மக்களும் கையெலெடுக்கத் துணிந்துள்ளார்கள்..

 

எனவே ஒத்தோடும் அரசியல் செய்பவர்கள் கொஞ்சமாகவேனும் எதிர்ப்பு அரசியல் செய்ய விடுங்கள்.

 

புண்ணியமாப்போகும் …

 

ஈழம்ஈநியூஸ்.